Tαμπλό και μέσα

Η ένταση στα ντέρμπι δεν μένει μόνο στον αγωνιστικό χώρο και κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης. Συνεχίζεται και στο 3ο ημίχρονο, καθώς περνάνε από μικροσκόπιο οι δηλώσεις, οι κρίσεις και τα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων. Και αρχίζουν τα τηλέφωνα, τα σχόλια, οι μουρμούρες. Άλλες φορές δικαιολημένα, άλλες όχι. Το ΗΛΕΙΑ ΣΠΟΡ δέχθηκε αρκετά τηλεφωνήματα με θέμα τα ρεπορτάζ για το ντέρμπι της ΓΕΠ με τον Ολυμπιονίκη.

Έκανε αίσθηση το «σκληρό» ρεπορτάζ του Ηλεία Σπορ για τους δυο αγώνες μπάσκετ, της περασμένης Δευτέρας, των ομάδων του Πύργου. Παραξενεύτηκαν όσοι δεν ήταν στο γήπεδο, ή όσοι ήταν στο γήπεδο και θεώρησαν ότι θίχθηκαν από τα γραφόμενα. Οι πρώτοι παραξενεύτηκαν δικαιολογημένα γιατί απλά…δεν είδαν. Οι δεύτεροι όμως κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν ότι το «όλα καλά και όλα ωραία» πρέπει κάποτε να τελειώνει. Δε γίνεται να είναι πάντα όλα ρόδινα. Δε γίνεται συνέχεια να φταίνε για τις ήττες οι διαιτητές, η ατυχία, οι στραβές μπάλες, τα εμφιαλωμένα νερά που δεν είχαν την κατάλληλη θερμοκρασία.

Ενός κακού μύρια έπονται. Αμ, οι αρχαίοι κάτι ήξεραν, δεν τα έλεγαν στην τύχη. Ρε, τούτο το τριήμερο που πέρασε, τα επεισόδια δεν είχαν τελειωμό. Και δεν ήταν μόνο στην Ηλεία! Και στην Αχαΐα τα ίδια και σε όλη την Ελλάδα. Μόνο ο Πητ ο Παπαδάκος μπορεί να εξηγήσει το φαινόμενο, δηλαδή να μας εξηγήσει τι έγινε. Έτσι ξαφνικά τρελάθηκε ο κόσμος και άρχισε τα μπουνίδια, τα κλωτσίδια, τα μπινελίκια και τους τσαμπουκάδες; Μπα δε νομίζω...

Όταν θες να φτιάξεις ένα γλυκό δεν χρειάζεσαι μόνο ζάχαρη. Χρειάζεσαι και άλλα  υλικά, στις σωστές ποσότητες και στην κατάλληλη ποιότητα. Στον αθλητισμό επίσης για να επιτύχεις χρειάζεσαι τα κατάλληλα υλικά και στις σωστές δόσεις. Τι να τον κάνεις τον…σεφ αν δεν έχει τι να μαγειρέψει, τι να τον κάνεις τον Σουμάχερ αν το αμάξι που του δίνεις να οδηγήσει είναι σακαράκα…

Η γκόμενα σου ή η γυναίκα σου μπορεί να σου συγχωρέσει ένα…στιγμιαίο λάθος, την απιστία της μιας βραδιάς, την αδυναμία να αντισταθείς σε κανά… «τούμπανο». Η ομάδα όμως δεν είναι γκόμενα και δεν συγχωρεί τα λάθη στους ανθρώπους της. Δεν ανοίγει τις αγκάλες της για να χαϊδέψει τους μετανοημένους. Ανοίγει μόνο τις παλάμες της και φασκελώνει!!!

E, όχι!!! Ακούω συνεχώς ότι το πρόγραμμα των αγώνων δεν παίζει σημασία επειδή όλοι θα παίξουν με όλους και τρελλαίνομαι! Μα είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια; Αν σε βγάλει η κληρωτίδα, στα πρώτα ματς, εκτός έδρας στα υποτιθέμενα εύκολα και εντός στα ντέρμπι, τι κάνεις; Αραγε αυτός ο συνδυασμός δεν είναι...εκρηκτικός; Δεν ελοχεύει ο κίνδυνος να μην... σταυρώσεις νίκη, να αρχίσουν οι μουρμούρες και τελικά νωρίς-νωρίς να μείνεις εκτός στόχων;